EYVAH! ÇOCUĞUM YEMEK YEMİYOR…

Gün gelip de çocuğum yemek yemiyor diye dert eden annelerden olacağım hiç aklıma gelmezdi, ama ne oldum değil ne olacağım demek lazımmış!

Aslında 2 yaşına girdiğinden beri Asil’in yemek yeme alışkanlıkları yavaş yavaş bozulmaya, yediği yiyecek miktarı da gittikçe azalmaya başladı. Eskiden 2 biber dolmasını hüpleten çocuk şimdi (son 20 gündür) tencere yemeklerini ağzına bile sürmüyor!!! Hastalık/seyahat gibi en yemek yediremediğim dönemlerde kendimce ‘mucize’ bir karşımım vardı Asil’e yedirdiğim. 1 büyük muz (ezilecek), 2-3 kaşık yoğurt, 1 dolu çorba kaşığı tahin/pekmez karışımı! Hatta zaman zaman 1/2 avokado ve 1/2 muz ile de hazırladığım oluyordu bu karışımı. Önceleri bunu sabah kahvaltısı ile öğle yemeği arasında ‘ARA ÖĞÜN’ olarak tüketiyorduk. Sonra yemek yediremediğim zamanlar severek yediği tek şey buydu ve ben doyurucu/besleyici bir karışım olduğu için bu karışımı yese yeter diye düşünüyordum.

Bizim minik adam 2 azı dişini çıkartıyor, üzerine (bence!) 2 yaş sendromunun verdiği isyankar ruh hali de eklenince, tüm Cumartesi gününü 1 şeftali ve 1 dilim ekmek yiyerek bitirmiş bir çocuk kalıyor elde!!!

Çocuğu/bebeği yemek yemeyen arkadaşlarıma hep derdim, aç bırak görürsün diye. Ama işin orası hiç de öyle olmuyormuş… Bir kere o çocuğun aç olduğunu bilerek geçen her saat anne için cehennem azabı gibi geliyor inanın (bu duyguyu bilmeyen bilenlere anlatsın lütfen)! Sonrasında ne yapsam da daha besleyici ve küçük miktarda önüne sunsam krizleri, o çocuğun gözlerinin altının çöktüğünü görmek ve inatla yemek yemeyi reddederken elinden bir şey gelmeden izlemek…

Asil neredeyse 1 aydır yoğurt bile yemeyi bıraktı. Sabahları en sevdiği karakter olan ‘AYI’ şeklinde krepler pişiriyorum; içerisine yumurta, tam buğday unu, buğday ruşeymi, maydanoz, beyaz peynir, sızma zeytinyağı ekleyip mümkün olduğunca besin kalitesini arttırmaya çalışıyorum. Eğer kötü gününde değilse hiç yoktan bu ayılı krep kahvaltıda kurtarıcım oluyor.

Beslenme ile ilgili sorun yaşamamış bir anne olarak, bu içinde olduğum kaos beni çok yıprattı günlerdir. Okuyorum, araştırıyorum, nasıl yapsam da eski haline geri gelse bu çocuğun iştahı diye kafa yoruyorum… Tek umudum tüm bunların diş yada büyümesinden kaynaklı, gelip geçecek bir dönem olması. Yemek yemeyen çocuk annesi olmak ne kadar da zormuş meğer…