Turizmde Kriz, OHAL, Depresyon, Blogger Olmak ya da olmamak!

Uzun zamandır yazılarıma ara vermişim… Bir turizmci, bir vatandaş ve en önemlisi bir anne olarak çok moral bozucu bir yaz geçirdik hepimiz. Tüm bu süreçte değil paylaşım yapmak günlerimin neredeyse tamamı ofis-ev-birkaç saat çocukla ilgilenme ve uyku şeklinde geçer oldu. Kendime ya da eşime ayırdığım zaman yok denecek kadar azaldı (hatta hiç kalmadı demeliyim!). Günde 9-10 saat uyuyup yine de yorgun hissediyorum, bir yataktan çıkmak istememe hali, iştahımda abur-cuburlara karşı ekstra bir artış (ki kilo da aldım), geceleri sürekli kabuslar görme…

Teşhis için doktora gitmeye gerek yok aslında, bildiğin depresyona doğru sürükleniyorum! Nasıl iyi olurum, ne yapsam iyi hissederim, ruh durumum inanın çok karışık bu aralar. Haa bu arada size ne değil mi benim depresyonumdan:)

Geçtiğimiz günlerde blog yazdığımı yeni öğrenip bir kaç gecede hiç üşenmeden tüm yazılarımı okumuş bir arkadaşım çok moral verici şeyler söyledi bloğumla ilgili. Çocuğu olmamasına rağmen bazı yerlerde duygulandığını, okuduklarını yaşamış gibi hissettiğini ve yazmaya kesinlikle devam etmemi söyledi (Sevgili Elif, buradan sana tekrar teşekkür ediyorum güzel yorumların için).

Benim blog yazmaya başlarken amacım asla ‘blogger’ olmak değildi, hala da değil ve inanın asla olmayacak! Ben oldum olası yazmayı, araştırmayı, okumayı seven; teknolojiden neredeyse hiç anlamayan, manuel hayatın zor değil keyifli olduğunu düşünen bir insan oldum. Bu sayfayı bile açan sevgili arkadaşımız Selim oldu, arada güncellemeleri falan da kendi takip ediyor, görsellik/tema derseniz inanın kendi kendime başarabildiğim en iyi sayfa düzeni bu oldu:))))

Kaç kişi sayfama baktı, kim ne yorum yaptı çok da ilgilenmiyorum (yanlış anlamayın, zaman ayırıp okuyan herkese sonsuz teşekkür ederim). Ben Emel Kılıç, 26 aylık afacan bir İkizler burcu erkek çocuk annesiyim. Çalışıyorum (hem de sonu gelmek üzere olan bir sektörde!). Sosyal medyadan falan anlamam, kullandığım bir ürünle ilgili bir paylaşımımım varsa asla reklam amaçlı değildir, sosyal medya üzerinden takip ettiğim kişiler de çıkar amaçlı değil tamamen kişisel beğenilerim sebebiyledir. Oğlum Asil Kaan’ı büyütürken araştırıp öğrendiğim bilgileri, belki benim gibi araştıran başka bir anne de bulup faydalansın diye buradan paylaşıyorum. Anne olma konusunda çok da başarılı sayılmam, elimden geldiğince mutlu bir çocuk yetiştirmeye çalışıyorum ama öyle etkinlikten etkinliğe koşmak için ne zamanım ne de imkanım yok, arada sakinliğimi koruyamayıp soldan soldan gelen çığlıklarım da cabası ne yazık ki…

Depresyondan blog yazmaya bağladım ya konuyu, aferin bana:) Ülkemizin zor bir dönemden geçtiği şu günlerde, benim de halim bu işte, yapacak bir şey yok… Çok istediğim bir kitabı aldım geçtiğimiz günlerde, şimdilik kısa vade planım akşam Asil’i uyutup bir fincan kahvemi alıp kitabıma başlamak, kendim için mutlu hissedeceğim bir zaman yaratmak…

Sevgiler,

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir